مقدمه

کتاب مقدس مسیحیان از دو بخش اصلی تشکیل شده است: 1- عهد قدیم، که بیش از سه چهارم این کتاب را دربرمی‎گیرد، و مسیحیان و یهودیان آن را معتبر می‎دانند؛ 2- عهد جدید، که تنها مورد قبول مسیحیان است.

عهد جدید شامل 27 کتاب و رساله است. این مجموعه با چهار انجیل آغاز می‎شود، که به متی، مرقس، لوقا و یوحنا منسوب‎اند. پس از آن، کتابی است به نام اعمال رسولان، سپس سیزده یا چهارده رساله منسوب به پولس، یک رساله منسوب به یعقوب، دو رساله منسوب به پطرس، سه رساله منسوب به یوحنا و یک رساله منسوب به یهودا، آمده است. این مجموعه با مکاشفه یوحنا پایان می‎یابد.

گفتنی است که در میان مسیحیان هیچ کس معتقد نیست که بخشی از این مجموعه یا هیچ کتاب دیگری را حضرت عیسی علیه السلام آورده است. آنها می‎گویند معنا ندارد که آن حضرت کتابی بیاورد، چون کتاب وحی است، و وحی بر واسطه بین خدا و انسان نازل می‎شود؛ در حالی که حضرت عیسی خود خدا و کلمه اوست. پس خودش وحی است، و زندگی و سیره و گفتار او برای هدایت انسانها کفایت می‎کند.

آنها معتقدند این مجموعه را کسانی نوشته‎اند که مورد تأیید روح القدس بوده‎اند.

انجیل‎های چهارده گانه که در ابتدای این مجموعه قرار گرفته‎اند به زندگی و سخنان عیسی می‎پردازند به زندگی و سخنان عیسی می‎پردازند و ماجراهایی که در آنها مطرح می‎شود از نظر تاریخ، قدیمی‎تر از قسمتهای دیگر عهد جدید است کتاب اعمال رسولان هم به فعالیتهای حواریون می‎پردازد.

و ماجراهایش از صعود حضرت عیسی آغاز می‎شود در سه بعد قرار دارد. ه

در ترتیب عهد جدید فعلی بخش تاریخی بیش از بخش‎‎های دیگر قرار گرفته است. چهار انجیل به حوادث سی سال اول عصر مسیحی می‎پردازند و رساله‎های عهد جدید به باقیمانده قرن اول تعلق دارند. این نکته را باید ذکر کنیم که الان 3 انجیل متی، مرقس، لوقا به لحاظ سبک، سیاق و محتوا شبیه یکدیگرند ولی با انجیل چهارم، یوحنا، تفاوت دارند. از این جهت 3 انجیل نخست را اناجیل همنوا یا همنظر می‎خوانند و به انجیل چهارم که در تاخر آن که از 3 انجیل دیگر اتفاق نظر وجود دارد، انجیل غیر همنظر می‎گویند. هر چند برخی از محققان در دوره‎های گذشته گمان می‎کردند برخی اناجیل پیش از سال 40 م نوشته شده‎اند، ولی امروز محققان معتقدند که هیچ یک از اناجیل قبل از سال 64 م نگاشته نشده‎اند.

تاریخ نگارش عهد جدید

این مجموعه را به لحاظ تاریخ نگارش می‎توان به چهار بخش کمی زیر تقسیم کرد: 1- نوشته‎هایی که قبل از سال 64 میلادی (یعنی سال کشته شدن پطروس و پولس) نوشته شده‎اند. رساله‎های پولس و برخی از این رساله‎های کوچک مانند رساله یعقوب از این دسته‎اند.

2- آثاری که بلافاصله پس از سال 64 م و تا حدود سال 80 م نوشته شده‎اند. کتاب اعمال رسولان و کتاب مکاشفه یوحنا در این دسته جای می‎گیرند. 3- آثاری که در اواخر قرن اول نوشته شده‎اند. انجیل یوحنا و رساله‎های او از این دسته‎اند. 4- آثاری که در قرن دوم نوشته شده‎اند رساله‎های منسوب به پطرس از این دسته‎اند.

نکته مهم دیگر اینکه عهد جدید متضمن دو نظام الهیاتی کاملاً مجزاست به عبارت دیگر این مجموعه را به لحاظ الهیات می‎توان به دو بخش تقسیم کرد. 1- مسیح بنده خدا و پیامبر است و صرفاً یک انسان است 2- مسیح موجودی ازلی و هم ذات با خداست که جسم گرفته و بر روی زمین آمده است.[1]

به جز اناجیل چهارگانه اناجیل دیگری نیز بوده‎اند که هر کدام به دلیلی از سوی رهبری کلیسا کنار گذاشته شده‎اند، یکی از شناخته‎ترین آنها انجیل برناما است که بدست برنا با یکی از نزدیکترین شاگردان عیسی جمع آوری شده است و تا سال 325 میلادی در کلیسای اسکندریه به عنوان انجیل اصلی مورد قبول بود ولی پس از تشکیل شورای «فی سی آ» و پذیرش تثلیت، انجیل برنا با که مبتنی بر محبان بینی توحیدی بود و آزمون محمد رسول الله صراحتاً خبر می‎داد، فرمود شناخته شد.[2]

انجیل مرقس

این انجیل را بیشتر به یوحّنای مرقس، دوست و همدم پطرس، که گاهی همسفر پولس نیز بود و نام او در عهد جدید آمده است نسبت می‎دهند. البته از خود انجیل چیزی در این باره بدست نمی‎آید. و حتی برخی احتمال داده‎اند فرد دیگری با همین نام انجیل را نوشته باشد. بیشتر محققان زمان نگارش این انجیل را بین سالهای 65- 70 می‎دانند.

درباره مکان نگارش نیز اختلاف نظر وجود دارد، ولی اکثر محققان کان نگارش آن را شهر روم می‎دانند.[3] موضوع اصل این انجیل شناساندن معنی واقعی «ملکوت خداوند، به مردم است، که اغلب نظریاتی غلط درباره آن داشتند.[4]

محتوای انجیل

انجیل مرقس شرح تاریخی قسمت‎هایی از کارها و شخصیت‎های عیسی، مسیح، خداوند است. در مرحله اول یک شرح حال کامل نیست، زیرا به نسبت نامه، زمینه خانوادگی تولد، آن اشاره وجود ندارد یک رشته از وقایعی از زندگی مسیح را به ترتیب تاریخی خصوصاً با تفضیل بیشتری در مورد هسته آخر زندگی وی بر روی زمین ذکر می‎نماید.[5]

 انجیل متی

این انجیل مفصل‎ترین اناجیل است و در ابتدای مجموعه عهد جدید قرار دارد. اعتقاد بر این بوده است که انجیل  قدیمی‎ترین اناجیل است و به دست تای حواری نوشته شده است. همچنین در اصل به زبان عربی بوده که بعدها به یونانی ترجمه شده است. هر چند اصل عبری آن موجود نیست.[6]

 

تاریخ نگارش

برخی تاریخ نگارش این انجیل را به اوایل دهه 40 برگردانیده‎اند اما از خود انجیل برمی‎آید که زمان نگارش آن باید بسیار دیرتر از این تاریخ باشد. انجیل متی پس از انجیل مرقس نوشته شد، به این دلیل که تمام مطالب مرقس در این انجیل آمده است. برخی دیگر تاریخ نگارش را اندکی پس از سال 70 م و تخریب اورشلیم می‎دانند.

نویسنده آن

 حضرت عیسی (ع) فردی را که برای رومیان مالیات می‎‎گرفت، دعوت کرد و او پذیرفت. نام این فرد در انجیل متی به متی است. از سوی دیگر نام متای باجیگر در عهد جدید در فهرست حواریان قرار دارد.

مکان نگارش و زبان اصلی آن

برخی می‎گویند این انجیل برای اهالی فلسطین نگاشته شده است. ولی بیشتر مکان نگارش این انجیل راه انطاکیه، و برای اهالی آن دیار می‎دانند. در گذشته عقیده بر این بود که این انجیل در اصل به زبان عبری نگاشته شده بعداً به زبان یونانی ترجمه گردیده است.[7]

محتوی انجیل

طرح انجیل متی براساس 2 قسمت مهم قرار دارد که می‎توان آنها را از جملات تکراری مشخص نمود. این طرح به صورت شرح حال عیسی است اولی در متی 4: 17 است که می‎گوید «از آن هنگام، عیسی به موعظه شروع کرد و گفت توجه کنید، زیرا ملکوت آسان نزدیک است». دومین نقطه عطف در متی 16 : 21 یافت می‎شود: «و از آن فرمان عیسی به شاگردان خود خبر دادن آغاز کرد که رفتن او به اورشلیم و زحمت بسیار کشیدن از مشایخ و روسای کهنه و کاتبان و کشته شدن در روز سیم برخاستن ضروری است»

در آیه اول موعظه‎های عیسی شروع می‎شود که او را به محبوبیت می‎رساند. آیه دوم نشان دهنده آغاز کم شدن محبوبیت وی و رفتن او به صلیب است. از اینکه 2 مرحله از زندگی عیسی مجزا شده‎اند، معلوم می‎‎گردد که نویسنده انجیل متی مایل است در مود این 2 جنبه صحیح تأکید نماید این انجیل به طور مخصوصی تنظیم گردیده که نشان می‎دهد مسیح موعود چگونه توانست مأموریتی را که برای آن به جهان آمده بود، به انجام رساند.

اصول روحانی ملکوت در موعظه، به بالای کوه جمع آوری گردیده است. سومین قسمت متی شامل انواع مختلف معجزات است که تورات عیسی را بر روی امراض نشان می‎دهد. در قسمت چهارم انجیل متی مثل‎هایی جمع آوری شده است.[8]

 

انجیل لوقا و کتاب اعمال رسولان

آغاز 2 کتاب به گونه‎ای است که گمان بسیار قوی مبنی بر یکی بودن نویسنده هر دو متن وجود دارد. در انجیل منسوب به لوقا، اشاره‎‎ای به نویسنده‎‎اش نشده است اما در این باره سرنخهایی را می‎توان از کتاب اعمال رسولان به دست آورد انجیل لوقا را به یار و همراه پولس، نسبت می‎دهند.

این امر ریشه در شهادت ابرنئوس در پایان قرن دوم دارد. او در کتاب علیه بدعت‎ها می‎‎گوید: انجیل سوم رالوقا آن گونه که پولس تبلیغ می‎کرد نوشت.[9]

نوشته‎های لوقا از آنجایی که شامل 2 کتاب می‎شود از حد مرقس به مراتب فراتر می‎رود. انجیل لوقا شاگردان را با استناد به خاطرات شاهدانش معرفی می‎نماید، در حالی که اعمال رسولان نشان می‎دهد که چگونه پیام نجات از اورشلیم به میان امت‎ای بت پرست‎ و حتی به پایتخت آنها، روم می‎ر‎سد.

این دو کتاب که در آنها تعلیم الهیات از مرقس به مراتب روشن‎‎تر است.

نامه‎های رسولي :

نامه‎هایی هستند که به طور اتفاقی به رشته تحریر درآمده مربوط به فعاليتهاي  شبانی رسولان و به شاگردان آنها مربوط می‎‎شوند. بخش اول آن نامه‎‎های پولس می‎باشد بیان کننده دوره‎های خدمت و فعالیتهای او در میان امتها می‎باشد. در دومین سفر خود نامه به جماعت تسالونیک نوشت بعد نامه به فیلیپیان (حدود سال 56 و به قول برخی حدود 61 تا 63)، نامه به غلاطیان و به قرنیان (سال 57)، نامه به رومیان (سال 58) نوشته شدند.

پولس زمانی که در زندان روم به سر می‎برد نامه به کولیان، نامه به فیلعون، و نامه به امنیان را نگاشت. علاوه بر این نامه‎ها، نامه‎های دیگری با عنوان نامه‎های شبانی وجود دارند که اعمال رسولان اطلاعاتی در این مورد به دست نمی‎‎آید نامه اول به تیموناووس و نامه به تعطیس بازتابی از آخرین فعالیتهای بشارتی پولس رسول می‎باشند. گروه دیگر به نامه‎های جامع معروف هستند نامه اول پطروس از محتویات نامه برمی‎آید که در دوران امپراطوری قرون نوشته شده و در طی آن پطروس به شهادت رسید.

نامه یعقوب می‎باشد نامه یعقوب خصوصیات مجموعه‎ای از موعظه را داراست. نامه یهودا نیز یکی از نامه‎هایی است که به سالهای 70 الی 90 متعلق می‎باشد نامه دوم پطروس بوسیله یکی از شاگردان رسول مقدس، و در زمانی نوشته شده که دیگر هیچ کدام از رسولان در قید حیات نبودند.[10]

انجیل یوحنا

انجیل یوحنا از نظر تاریخی آخرین انجیل در میان چهار انجیل است قویترین نظریه این است که این کتاب در حدود پایان قرن اول نگاشته شده است رساله‎های یوحنا:

در عهد جدید 3 رساله به یوحنا نسبت داده‎اند رساله نخست عمومی است مخاطب رساله دوم، خاتون برگزیده و فرزندانش است. رساله سوم نیز برای فردی به نام «غایس که شبان یا پیشوای کلیسا بود نوشته شده است. رساله دوم و سوم که بسیار کوتاه‎اند بیشتر به مسائل روزمره کلیسا پرداخته‎اند.

اما رساله اول که نسبتاً طولانی است بیشتر مسائل عقیدتی را دربرمی‎گیرد. این رساله از نظر محتوا همان مطالب انجیل چهارم را دنبال می‎کند و هر دو کتاب یک الهیات را ترویج می‎کنند. کلیسای مسیحی ، نویسنده این سه رساله را همان نویسنده انجیل چهارم (یوحنا یسر زندی) می‎دانست، سبک نگارش هر سه نیز به گونه‎ای است که بسیاری از محققان عقیده دارند که نویسنده آنها باید همان نگارنده انجیل چهارم باشد.

اگر ثابت شود که این سه رساله و انجیل چهارم را یک نفر نوشته است شواهد ظنی در مورد رساله های دوم و سوم وجود دارد که نشان می‎‎دهد که نویسنده‎اش یوحنای پیر است نه یوحنای حواری، یادآوری این نکته هم لازم است که نسبت مسیحی، زمان و مکان نگارش رساله‎ها را اواخر عمر یوحنا (پایان قرن اول) و حمل آن را ثمر (اَفَسُس) می‎داند، اما روشن نمی‎کند که این رساله‎ها زودتر نوشته شده‎اند یا انجیل.

مکاشفه یوحنا

این کتاب از این جهت که از یک مکاشفه سخن می‎گوید و مسائل آخر الزمان را پیشگویی می‎کند با بقیه قسمتهای عهد جدید متفاوت است بحث درباره تاریخ و مکان نگارش ونويسنده  مکاشفه همواره اختلاف بود و اکثر دانشمندان اوراغير از نویسنده انجیل چهارم و سه رساله یوحنا دانسته‎اند.[11]

درباره نویسنده مکاشفه چند نکته را باید در نظر گرفت:

1- نام نویسنده در متن کتاب مکاشفه یوحنا است 2- اندیشه‎های نویسنده مکاشفه با نگارنده انجیل چهارم بسیار متفاوت است به گونه‎ای که ویل دورانت می‎گوید:

باور نکردنی است که انجیل چهارم و کتاب مکاشفه اثر یک فرد باشد. کتاب مکاشفه از شعر هیود و انجیل چهارم از فلسفه یونان مایه گرفته است 3- این کتاب برخلاف انجیل چهارم با ادبیات یونانی بسیار ضعیف نوشته شده است 4- این مکاشفه زودتر از انجیل چهارم نوشته شده است  یوحنای حواری فردی عامی بود که در فرهنگ یهودی رشد کرد و همه شواهد گذشته، بر او منطبق است، از این رو، احتمال دارد بر خلاف انجیل چهارم و رساله‎ها، وی نویسنده مکاشفه باشد.

فرازی از نویسنده مسیحی

مسیح پولس بیشتر مسیح ایمان است تا مسیح تاریخ،  و تعجبی نیست، چون پولس، که فیلسوف الهی بود، مسیح را ندیده بود و مانند بقیه رسولان با او هم نشینی نکرده بود، پس مسیح او پسر خداست درویان 38 غلامیان، 4:4)

سخنی از جان ناس: پولس حواری را غالباً دومین موسس مسیحیت لقب داده‎اند و مسلماً او در این راه جهاد کرد و اما چون وی نزد اهم غیر یهودی به دعوت مبعوث بود فکر مسیحیت (یعنی مسیح بودن)  رجعت او به کلی نزد ایشان فکری بیگانه بود!

پولس نخستین نویسنده عهد جدید

امروزه این امر در میان محققّان مسلم است که نخستین نوشته عهد جدید رساله‎های پولس بودند پولس در سال 64 م به قتل رسید و به دلیل آنکه در مجموعه عهد جدید بخشی که درباره نویسنده آن اختلاف نیست دست کم درباره بیش تر رساله‎ها نوشته پولس است پس تاریخ تقریبی نگارش این رساله‎ها مشخص می‎‎شود.

 جمع بندی

الف ) در عهد جدید دو الهیات به چشم می‎خورد: عیسی خدایی، عیسی بشری. سالها قبل از نوشته شدن بخش عیسی بشری، الهیات عیسی خدایی نوشته شده و در کلیساها خوانده می‎شده است. بنابراین، شاید بتوان گفت زمانی که انجیل نویسان اناجیل همنوا را می‎نگاشته‎اند، چند دهه از آغاز تبلیغ الهیات پولسی گذشه بود؛ و اگر در آنها تعابری از قبیل «پسر خدا» وجود دارد، به معنای الوهیت نیست. اما کاربرد لفظ «پسر»، و تصویر رابطه‎ای خاص میان حضرت عیسی و خدا، تحت تأثیر ادبیات پولسی بوده است، که در آن زمان رواج داشت.

ب) رساله‎های پولس یک عقیده و اندیشه و یک الهیات ویژه را ترویج می‎کرده که شخصیت مسیح در آن نقش محوری و اصلی را داشته است. همچنین این عقیده سالها ترویج  و تبلیغ می‎شده و بعدها زندگینامه حضرت عیسی در اناجیل همنوا نگاشته شده است. از این رو، شاید کسی بتواند ادعا کند که این زندگینامه تحت تأثیر آن عقاید نگاشته شده است.

ج) مسلم است که رساله‎های پولس نخستین نوشته‎های عهد جدیدند، و پیش از این که سایر بخشهای عهد جدید نوشته شود، پولس قبل از سال 65 میلادی، در شهرهای مختلف اندیشه‎های خود را تبلیغ می‎کرد.

 منابع

1- سلیمانی اردستانی عبدالرحیم، مسیحیت، ناشر زلال کوثر، چاپ اول، زمستان 1381

2- سلیمانی اردستانی عبدالرحیم، کتاب مقدس، نگاه نو (آشنایی با ادیان 2)، ناشر آیات عشق، چاپ اول بهار 1382

3- جلالی، غلامرضا، تاریخ ادیان ابراهیمی، ناشر آییژ، چاپ اول، زمستان 1380

4- انجیل عیسی مسیح

5- لئون دوفوز گزایه، راز  پدر قدوس (فرهنگ الهیات کتاب مقدس)، ناشر قانون یوحنا رسول، ج 1

 

[1] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، کتاب مقدس، نگاه نو (آشنایی با ادیان 3) ناشر آیات عشق، چاپ اول بهار 1381

[2] - جلالی غلامرضا، تاریخ ادیان ابراهیمی، ناشر آییژ، چاپ اول، زمستان 1380.

[3] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، مسیحیت، ناشر زلال کوثر، چاپ اول، زمستان 1381

[4] - انجیل عیسی مسیح

[5] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، کتاب مقدس نگاه نو (آشنایی با ادیان 3) ناشر آیات عشق، چاپ اول بهار 1382

[6] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، مسیحیت، ناشر زلال کوثر، چاپ اول زمستان 1381

[7] - سلیمانی اردستانی، کتاب مقدس، (نگاه آشنایی با ادیان ج 3)  ناشر آیات عشق، چاپ اول بهار 1382

[8] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، مسیحیت (نگاه نو آشنایی با ادیان 2)، ناشر آیات عشق، چاپ اول بهار 1382

[9] - سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، مسیحیت، (نگاه آشنایی با ادیان2)  ناشر زلال کوثر، چاپ اول زمستان  1381

[10] - لئون دوفور گزاویه، رازپدرقلاس (فرهنگ الهیات کتاب قدس)، ناشر کانون یوحنای رسول ؟!

[11] - سلیمانی اردستانی عبدالرحیم، مسیحیت (نگاه نو آشنایی با ادیان 2) ناشر زلال کوثر، چاپ اول زمستان 1381